مدرسه ابتدايي پسرانه غير دولتي امام هادي (ع) سبزوار

هرچي مي خواي سوال کن

Wed, 16 May 2012 09:18:00 GMT

والدين کودک خلاق براي عقايد و ابراز افکار کودکان خود احترام قايل مي‏باشند.

والدين کودک خلاق از کاوش و سوال کودک خود خسته نمي‏شوند و اجازه کنجکاوي به او مي‏دهند.

والدين کودک خلاق به او اجازه مي‏دهند بسياري از تصميمات را خودش اتخاذ کند.

هر چي ميخواي سئوال کن

مهمترين نقشي که والدين در تربيت کودکان خود مي‏توانند، ايفا نمايند پرورش توانايي خلاقيت در آنها است.

<** ادامه مطلب... **>

خلاقيت در پرورش کودکان عامل بلامنازع کليه پيشرفت‏هاي بشري است. بسياري از انديشمندان معتقدند خلاقيت و سلامت روح و روان در کودکان همراه و همگام هم هستند. مهمترين عامل ايجاد خلاقيت در کودکان انگيزه است. استعداد، ويژگي‏هاي شخصيتي، مهارت، به والدين و اطرافيان کودک نشان مي‏دهد که کودک چه کاري مي‏تواند انجام دهد ولي انگيزه به کودک نشان مي‏دهد که چه کاري انجام خواهد داد. آنچه مهم است پرورش خلاقيت در کودکان انطباق انگيزه‏ها با استعداد و مهارت‏هاي کودکان است و پرورش انگيزه و مهارت در خلاقيت بسيار کارساز است.

تمام کودکان مي‏توانند خلاق باشند و اين والدين کودک مي‏باشند که بايد بهترين راه استفاده از انرژي خلاق را به کودک خود نشان دهند و بياموزند. در محيط اجتماعي کودکان چه در منزل و چه در مدرسه، تربيت روحيه خلاق در کودکان بسيار حايز اهميت است. اين که مراحل فرآيند خلاقيت در کودکان چگونه سپري مي‏شود و اهميت انگيزه خلاقيت در کودکان چيست، از جمله ويژگي‏هاي مهم و مسايل اساسي رشد و پرورش کودک است. خلاقيت در کودکان داراي دو ويژگي مي‏باشد که با داشتن اين دو ضابطه مي‏توان به نمود خلاقيت در کودکان پي برد.

براي آنکه خلاقيت در کودکان پويا و زنده بماند، بايد به کودکان آزادي زيادي بدهيد و به آنها به عنوان يک فرد احترام بگذاريد.

الف- کار خلاق در کودک با کارهايي که کودک قبلاً انجام داده و تمام چيزهايي که قبلا ديده يا شنيده متفاوت باشد.

ب- دوم آنکه فقط نبايد متفاوت باشد بلکه بايد صحيح بوده و در جهت رسيدن به يک هدف مفيد باشد. به طريقي که براي کودک جذاب يا معني دار باشد، در واقع علامت خلاقيت در اعمال و رفتار کودکان تازگي و مناسب بودن آن کار مي‏باشد در تشريح اين دو معيار، مفهوم تازگي آن کاملاً ساده است. رفتار کودک نمي‏تواند فقط تقليد يا گزارش چيزي که قبلاً ديده است باشد يعني در محدوده رفتاري کودک بايد تا حد زيادي تازه باشد. به منظور قضاوت درباره تازگي کار کودک، والدين او بهترين قاضي مي‏باشند. بسيار مناسب بوده پر دردسرتر است اين واژه به منظور رد کردن رفتارهايي که صرفا عجيب هستند مورد استفاده قرار مي‏گيرد اما اين مفهوم بي‏ثبات است و نبايد به آن خيلي تکيه کرد.

خلاقيت کودکان در هر زمينه‏اي که باشد به سه چيز بستگي دارد.

1- مهارت در همان زمينه

2- مهارت‏هاي کار و تفکر خلاق

3- انگيزه ذاتي

بعضي از عناصر خلاقيت فطري مي‏باشد، بعضي به يادگيري و تجربه بستگي دارد و بعضي به محيط اجتماعي مربوط مي‏شود. بزرگترين کمک والدين به کودکان‏شان در پرورش خلاقيت، کمک به آنها در يافتن و گسترش نقطه تلاقي خلاقيت مي‏باشد. يعني جايي که استعدادها، مهارت‏ها و علايق آنها به يکديگر متصل مي‏شوند. آنچه مهم است بدانيم، استقلال در تصميم‏گيري کودکان است که منجر به انگيزه مي‏گردد. براي آنکه خلاقيت در کودکان پويا و زنده بماند، بايد به کودکان آزادي زيادي بدهيد و به آنها به عنوان يک فرد احترام بگذاريد. از نظر عاطفي در حد اعتدال به کودکان نزديک شويد و بر روي ارزش‏هاي اخلاقي نه قوانين خاص تاکيد نماييد. لازم است والدين بدانند که از طريق عوامل زير مي‏توانند خلاقيت را در کودک خود برانگيزند. دادن آزادي، احترام، اعتدال در محبت و روابط عاطفي، اعتقاد به ارزش‏ها، نه وضع قوانين رنگا رنگ البته، قدرداني از خلاقيت از جمله عوامل تقويت کننده خلاقيت در کودکان است. در اين ميان، والدين مي‏توانند با ترغيب کودکان خود به انجام فعاليت‏هاي متنوع آنان را ياري دهند تا عميق‏ترين علايق خود را کشف نمايند. کودکان معمولاً بدون دخالت والدين سعي مي‏نمايند فعاليت‏هاي خود را تدبير نمايند و تدبير خود ساخته در کار کودک قطعاً خلاقيت او را به همراه دارد. والدين کودک خلاق نسبت به برخورد خود با کودکان‏شان داراي شيوه‏ها و روش‏هاي گوناگون مي‏باشند.

محل تقاطع خلاقيت در کودکان منطقه‏اي است که مهارت‏ها و علايق کودک روي هم قرار گيرد و منطبق مي‏گردد.

والدين کودک خلاق براي عقايد و ابراز افکار کودکان خود احترام قايل مي‏باشند.

والدين کودک خلاق از کاوش و سوال کودک خود خسته نمي‏شوند و اجازه کنجکاوي به او مي‏دهند.

والدين کودک خلاق به او اجازه مي‏دهند بسياري از تصميمات را خودش اتخاذ کند.

والدين کودکان خلاق از نظر فکري بسيار کمک حال کودکان‏شان مي‏باشند. همراه کودکان‏شان با دقت به دنيا نظر مي‏افکنند و درباره آن با کودک صحبت مي‏نمايند. البته به شيوه اي بسيار ظريف و ماهرانه با يک عدم توافق مسالمت‏آميز با آنها به بحث مي‏پردازند.

کودکان خلاق اغلب بسيار با نشاط و پر سر و صدا مي‏باشند و در بازي مي‏آموزند چگونه مبارزه کنند و قوي‏ترين علايق خود را کشف مي‏نمايند. تحقيقات گوناگون نشان داده است که ميان بازي گرايي و ايجاد خلاقيت در کودکان رابطه معني داري وجود دارد. کودکاني که زماني را صرف بازي کرده‏اند اگر بلافاصله کاري را انجام دهند، بسيار خلاق‏تر از کودکاني عمل مي‏نمايند که مستقيماً به يک کار مشغول مي‏باشند. بهترين و موثر‏ترين روش خلاق نمودن کودکان قطعاً اينگونه خواهد بود که هم کودکان را راهنمايي نماييد و هم به آنها اختيار دهيد تا مطابق علاقه و انگيزه خود از فعاليت‏هاي آموزشي درون يک ساختار منظم و با هدف بهره جويند.

والدين کلاس اولي ها بخوانيد

Wed, 16 May 2012 09:17:00 GMT

کودکي که براي اولين بار از خانه و خانواده جدا شده و مدتي را در محيط بيرون از خانه به سر مي برد، در معرض آموزش دانش ها و مهارت هاي مختلف و نيز شيوه هاي برخورد با ديگران و رفتار جمعي است ، لذا بايد ترتيبي اتخاذ کنيم که ارتباطات او، پدر و مادرش و نيز معلم ، مدرسه و محيط محل تحصيل و سکونت او از هر لحاظ با هم در تعامل باشد.

والدين کلاس اولي ها،بخوانند!

کودکي که براي اولين بار از خانه و خانواده جدا شده و مدتي را در محيط بيرون از خانه به سر مي برد، در معرض آموزش دانش ها و مهارت هاي مختلف و نيز شيوه هاي برخورد با ديگران و رفتار جمعي است ، لذا بايد ترتيبي اتخاذ کنيم که ارتباطات او، پدر و مادرش و نيز معلم ، مدرسه و محيط محل تحصيل و سکونت او از هر لحاظ با هم در تعامل باشد.

<** ادامه مطلب... **>

اگر همراه کودک به مدرسه مي آييد، بموقع حاضر شويد. فراموش نکنيد زود رسيدن و انتظار کشيدن زياد هم ، ممکن است باعث خستگي و تشويش کودک شود.

مي توانيد ضمن همراهي ، به او بياموزيد که وجود شما را به عنوان يک همراه موقت بپذيرد تا مراقبت شما موجب اتکاي بيش از اندازه او به شما نشود. خوابيدن بموقع و کافي اهميت زيادي دارد.

دقت کنيد کودک غذايش را بموقع خورده و به اندازه کافي استراحت کرده باشد. اگر فرزندتان از هم اکنون که آغاز ورود به دبستان است با لزوم برنامه ريزي و رعايت نظم و انضباط آشنا شود، بدون شک در آينده از مشکلات ناشي از بي نظمي رنج نخواهد برد.

کفش و لباس او بايد خارج از منزل تميز و مناسب بيرون باشد. بکوشيد از لباسهاي داراي آرم و نشانه و نيز عکسهاي خارجي استفاده نکنيد.

نوع پوشاک کودک در سالهاي آغاز دبستان مي تواند تاثير زيادي در انتخاب هاي بعدي او در سنين بالا بگذارد. دنياي بچه ها، دنياي رنگي و سرشار از تخيل است.

استفاده نکردن از لباسهاي آرم دار و منقوش به عکس ، به معناي استفاده نکردن از لباسهاي رنگين و متنوع نيست.

از دادن پول براي خوراکي و چيزهاي ديگر به کودک کلاس اولي خودداري کنيد. خوراکي مناسب و مورد نياز او را قبلا تهيه کنيد و در اختيارش قرار دهيد.

مطمئن شويد کودک شما ليوان ، دستمال و وسايل شخصي خود را به همراه دارد و يادآور شويد که وسايل فقط مخصوص استفاده خود اوست.براي کودک مشارکت و همکاري با ديگران ، نبايد به معناي استفاده از وسايل شخصي فرد ديگر معنا دهد.

اگر احساس مي کنيد که فرزند شما از رفتن به مدرسه بيم دارد، در راه با او صحبت کنيد و به او اطمينان دهيد که جاي هيچ نگراني اي نيست. بازگو کردن خاطرات گذشته او را سرگرم و دلگرم خواهد کرد.

اين بيم کاذب، نتيجه جدا شدن کودک از محيط خانه و ورود او به محيطي است که هيچ گونه آگاهي در مورد آن ندارد و همچنين پيوستن به جمع ديگر دانش آموزان است.

بنابراين اگر تفاوت هاي مدرسه و خانواده براي کودک تشريح شده و برتري هاي محيط دوم برايش بازگو شوند، به مرور از بيم کاذب کاسته مي شود. او را تشويق کنيد که مشکلات خود را با آموزگارش در ميان بگذارد.

به او اطمينان دهيد آموزگارش مهربان است و او را حمايت خواهد کرد. براي کودک ، هيچ کس در محيط بيرون از خانه نمي تواند دلسوزتر و موثرتر از آموزگارش باشد. کودک بايد دريابد که در محيط يا خانه دومش ، سرپرست دومي دارد و او معلم اوست.

بکوشيد تمامي مدتي را که در مدرسه هستيد به توصيه اولياي دبستان عمل کنيد. از درخواست غيرمنطقي بپرهيزيد. تعارضات ميان خانه و مدرسه ، اثرات سويي بر شخصيت دانش آموز مي گذارد.

نقش اولياي خانه و مدرسه ، بايد کاستن اين تعارضات باشد. کمترين تعارض رفتاري ميان پدر و مادر و اولياي مدرسه، بر رفتار و شخصيت کودک موثر است.

به موقع دنبال فرزند خود بياييد و به حرفهاي او در راه بازگشت به منزل با علاقه گوش بدهيد. اين نشانه احترام شما به او و پذيرفتن او به عنوان يک شخصيت از سوي شماست.

نکته مهم ديگر اين است که از درگيري و نزاع حتي به صورت لفظي و در حضور فرزندان پرهيز و از کم جلوه دادن اهميت تحصيل و کسب دانش حتي در قالب طنز و شوخي جدا خودداري کنيد، چرا که تکرار اين رويه کم کم موجب دلسردي و عدم اطمينان دانش آموز به آينده تحصيلي اش خواهد شد.

در طول سال تحصيلي، ارتباط خود را با انجمن اولياء و مربيان مدرسه و معلمان حفظ کنيد و در ارائه پيشنهادها و همکاري با آنان دريغ نورزيد.

به برنامه ملاقاتي که آموزگاران يا مديريت مدرسه براي شما تهيه کرده اند، توجه و از حضور بي موقع در مدرسه خودداري کنيد.

معاونان مدرسه ، نقش بسيار مهمي در ايجاد انضباط و علاقه مندي کودکان در محيط واحد آموزشي دارند. جايگاه با اهميت معاونان را به فرزند خود گوشزد کنيد و به او بگوييد به توصيه هاي معاون مدرسه گوش فرا دهد.

منبع : سايت علمي دانشجويان

چگونه به حرفهاي کودکمان گوش کنيم؟

Wed, 16 May 2012 09:14:00 GMT

آيا به نظر مي آيد کودکان شما درخواست هايتان را نمي شنوند؟ اگر اين طور است،به خاطر ضعف شنوايي آنها نيست،بلکه نشانه بي توجهي آنها به حرفهاي شما است. آنها تا هنگامي که صداي تان به حدي بلند شود که احساس کنند خيلي جدي هستيد به اين کار ادامه مي دهند.

عاشقانه به او گوش دهيد

چگونه به حرفهاي کودکمان گوش کنيم؟

مراحل زير به شما کمک خواهند کرد تا از نظر کمي و کيفي به يک ارتباط مناسب با کودکتان دست يابيد:

<** ادامه مطلب... **>

- به طور مرتب با آنها گفتگو کنيد. هر روز وقتي را به اين کار اختصاص دهيد. حتي اگر اين وقت فقط پنج دقيقه هنگام خوابيدن کودک باشد. مدت زمان صحبت کردن مي تواند متغير باشد اما جاي آن بايد در برنامه روزانه شما مشخص باشد.

- براي صحبت کردن قرار بگذاريد. وقتي کودک با شما مي خواهد صحبت کند يا به طور غير شفاهي اشاره مي کند که چيزي او را آزار مي دهد،در اسرع وقت به طور خصوصي با او خلوت کرده و يا براي صحبت کردن با او قرار بگذاريد. بخصوص براي کودکان خردسال،بهترين وقت همان موقع است. اگر مجبوريد وقت گفتگو را به تأخير بياندازيد وقت خاصي را مشخص کنيد: «الان وقت مناسبي نيست،ولي امشب درست بعد از جمع کردن ضرفهاي شام مي تونيم توي اتاقت صحبت کنيم»بعد از تعيين قرار بد قولي نکنيد.

- تمام توجه تان را به او جلب کنيد. به بقيه افراد خانواده بگوييد که مزاحم شما نشوند. به يک جاي خلوت و ساکت برويد و طوري عمل کنيد که انگار تا ابد مي خواهيد گوش کنيد. همان قدر که براي دوستان خود که براي مشورت نزد شما آمده اند وقت ميگذاريد،براي کودکان خود نيز وقت بگذاريد.

- سر صحبت را باز کنيد. گاهي شروع صحبت براي کودکان مشکل است. پس سر صحبت را با جملاتي نظير «خوب چي شد» يا «بگو از چي ناراحتي» باز کنيد. ولي هر چه اين جملات اختصاصي تر باشند مؤثرترند. براي مثال ممکن است بگوييد: «وقتي امروز از مدرسه اومدي خانه خيلي ناراحت به نطر مي اومدي. مي خواي راجع به اون با من حرف بزني. اگر کودک نشان داد چيزي در مدرسه اتفاق افتاده اما او حالا نمي خواهد راجع به آن صحبت کند به او القاء کنيد که:آزاد است و مي تواند در فرصت ديگري اين کار را انجام دهد.

- به کودک اجازه صحبت کردن بدهيد. وقتي صحبت را آغاز کرديد از مهارت هاي خود استفاده کنيد تا مکالمه را زنده نگه داريد.

افراد بالغ معمولا تمايل دارند راه حل هايي پيشنهاد دهند و حتي براي کودکان نطق کنند. در برابر اين وسوسه ها مقاومت کنيد.

از پرسش ها براي افزايش اعتماد کودک و به حرف کشيدن او استفاده کنيد«بعدش چي شد؟»،«اون چي گفت؟»از جملاتي استفاده کنيد که همدري شما را مي رساند:«شرط مي بندم که خيلي ناراحتت کرد.»،«اگر کسي با من اين کار رو کرده بود،خيلي عصباني مي شدم»يا حتي با کلمات کوتاهي نظير «چه بد!» يا «عجب!» مي توان مکالمه را ادامه داد. سعي کنيد حرفهاي کودک را به خودش برگردانيد تا شما را با بخش بيشتري از احساساتش شريک کند.

چگونه با کودک خود صحبت کنيم؟

آيا به نظر مي آيد کودکان شما درخواست هايتان را نمي شنوند؟ اگر اين طور است،به خاطر ضعف شنوايي آنها نيست،بلکه نشانه بي توجهي آنها به حرفهاي شما است. آنها تا هنگامي که صداي تان به حدي بلند شود که احساس کنند خيلي جدي هستيد به اين کار ادامه مي دهند.

رفع اين مشکل دو جزء ضروري را مي طلبد :والدين بايد چيزي را بگويند که هدفي از آن دارند و سپس آن مطالب را جدي بگيرند.

پس کلمات خود را با دقت انتخاب کنيد، سپس آنها را با صداقت و محکم به کودکان انتقال دهيد. کودک شما به زودي ياد خواهد گرفت که در اولين لحظه اي که شروع به صحبت مي کنيد ،به شما گوش فرا دهند. براي نيل به اين منظور به نکات زير توجه کنيد: 1- مجبورش کنيد به چشمهايتان نگاه کند.از آنجايي که حواس کودکان به آساني پرت مي شود،اطمينان حاصل کنيد که هنگام صحبت کردن،به شما نگاه مي کنند. شايد اين مهمترين عامل در پيروي کودک از دستورات يا گوش دادن به شما باشد.

نشان دهيد که منظور شما از تلاقي نگاه چيست. اين روش را از طريق يک بازي به کودک بياموزيد: چند متر دورتر از هم بنشينيد و به چشمهاي هم نگاه کنيد ، هر کس زودتر به اطراف نگاه کند بازنده است. اگر کودکتان از نگاه کردن به چشمان شما مي ترسد يا احساس ناراحتي مي کند،به او بياموزيد تا به دهان يا تمام صورت شما نگاه کند. گاهي براي جلب توجه يک کودک لازم است تماس جسمي با او داشته باشيد. به آرامي دستتان را روي شانه اش بگذاريد و يا در صورت لزوم،دوتا دستتان را روي شانه هايش قرار دهيد و با ملايمت صورتش را به طرف خود نگاه داريد. فقط گاهي از اين روش استفاده کنيد و بکوشيد به استفاده از آن عادت نکنيد. براي کودکان بزرگتر هر چيزي بيش از،يک اشاره کوچک، با دست بر شانه اش،ممکن است به جاي جلب توجه،به يک رويارويي بدون ثمر بيانجامد. وقتي کودک هنگام صحبت به شما نگاه مي کند ،براي اين کار او را تشويق کنيد و بگذاريد بداند که از او راضي هستيد. بعدها در صورتيکه علاوه بر نگاه کردن به شما،از دستورات نيز پيروي کرد،او را تحسين کنيد.

2- آرام ولي محکم صحبت کنيد.اگر معمولا هنگامي که کاري از کودکتان مي خواهيد صدايتان را بلند مي کنيد،کودک مي آموزد تا هنگامي که صدايتان را به حداکثر نرسانده ايد،به شما بي توجهي کند. اگر متوجه شديد صدايتان لحظه به لحظه بلندتر مي شود،صبر کنيد.يک نفس عميق بکشيد، به چشمهاي کودک خيره شويد، با آهستگي و بسيار شمرده سخن بگوييد. بگوييد،«علي،(با يک مکث بين هر کلمه در حالي که به هم نگاه مي کنيد)،من . . . ازت . . . مي خوام . . . لباسهات رو . . . همين حالا . . . جمع کني . . . و توي . . . کمد . . . بگذاري.

3- از جملات پرسشي اجتناب کنيد. وقتي به کودکتان مي گوييد«چطوره لباسهات رو جمع کني؟»اگر پاسخ دهد،«حالا نه!»متعجب نشويد. اگر بگوييد،«مي آيي حالا اطاقت رو تميز کنيم؟»اين فرصت را به او داده ايد تا بگويد،«نه نمي آم.»اگر در مورد چيزي که مي خواهيد کودکتان انجام دهد سؤالي در ذهن نداريد،از جملات قاطع استفاده کنيد تا دقيقا بداند چکار بايد بکند و به علاوه آن را چه موقع،کجا و چگونه انجام دهد.

4- با جملات ساده صحبت کنيد.از کلماتي که کوکتان آنها را نمي فهمد استفاده نکنيد. ساده و روشن حرف بزنيد. پرچانگي نکنيد. دستورات و توضيحات طولاني ممکن است باعث فراموش شدن بخش هاي اصلي صحبت تان شود. نوجوانان براي به يادآوردن سرنخ هاي اطلاعات شفاهي ،توانايي محدودي دارند. گفتگوهاي کوتاه و ساده، همراه با يک عکس العمل طبيعي بهتر از يک سخنراني طولاني ،درک و به خاطر سپرده مي شود.

5- احساستان را به کودک بگوييد. بدون آنکه به طور مستقيم از کودک انتقاد کنيد، به او بگوييد که در مورد اعمال و رفتارش چه احساسي داريد. براي مثال،«براي اينکه خودت تخت را مرتب نمي کني ،واقعا ناراحتم.» يا،«وقتي به موقع خونه نمي آي واقعا نگران مي شم». اگر از جملاتي استفاده کنيد که به جاي کودک به خودتان اشاره کند،مي توانيد از انتقاد،سرزنش يا حمله کردن به کودک بپرهيزيد ،هم چنان احساسات را به طور مؤثري بيان کنيد.

اخذ:/www.persiakids.com

تأثير ويژگيهاي دانش آموزان، برنامه ريزي و فضاي آموزشي درفرايند ت

Wed, 16 May 2012 09:12:00 GMT

تأثير ويژگيهاي دانش آموزان، برنامه ريزي و فضاي آموزشي درفرايند تدريس

انسان موجود پيچيده و شگفت انگيزي است. هنگام رويارويي با يک انسان با دنياي عظيمي رو به رو مي‌شويم که سير در آن و يافتن پيچ و خم‌هاي آن مهارت و آگاهي زيادي را مي‌طلبد. داشتن يک ارتباط کمابيش سالم با انسانهاي اطرافمان ، مستلزم آشنا شدن با ويژگيهاي عمده رفتاري آنان است. اين آشنايي و مهارت علي‌رغم تصور عمومي ، نه تنها از طريق تحصيل و مطالعه بدست نمي‌آيد بلکه نحوه سلوک با مردم هنري است . احتمال دارد يک نانوا بيشتر از يک پزشک در آن ظاهر باشد. داشتن تعامل با اطرافيان‌مان در گرو شناختي صحيح و البته نه همه جانبه از افراد است چرا که هيچگاه نمي‌توان يک انسان را از تمامي جوانب شناخت. هنگامي که يک شناخت کلي از افراد بدست مي‌آوريم مي‌توانيم در جهت سازگار کردن خودمان با او و همچنين او با خودمان گامهاي موثري برداريم .
آگاهي از فرايندهاي شناختي شاگردان در سنين مختلف
از مهم‌ترين وظايف معلم است.

<** ادامه مطلب... **>

زيرا فرايند رشد علايق شاگرد ، ميزان انگيزش ، بلوغ عاطفي ، سوابق اجتماعي و تجارب گذشته از عواملي هستند که همواره در روش کار معلم در کلاس اثر مي‌گذارند. شاگردان صفات زيادي مانند راستگويي ، دروغگويي ، شهامت ، ترس و اضطراب ، پرخاشگري ، تلاش و بسياري از صفات مطلوب و نامطلوب را با خود از خانواده به درون مدرسه مي‌آورند .
اگر معلمي تصور کند بدون شناخت شاگردان و بدون آگاهي از فرايند رشد ذهني عاطفي و اجتماعي آنان و حتي بدون همکاري والدين مي‌تواند در اداي وظايف آموزشي موفق باشد سخت در اشتباه است. معلم نمي‌تواند بدون توجه به ويژگيهاي شاگردان آنان را به کار کردن وادارد و به عبارت ديگر کار را بر آنان تحميل کند زيرا فعاليت‌هاي عقلي ، اخلاقي و اجتماعي شاگرد تابع اراده معلم نيست .
ساخت ذهني ، هوش و تجارب علمي شاگرد
ساخت ذهني کودکان با بزرگسالان متفاوت است. بنابراين معلم بايد برنامه و مواد آموزشي را مطابق با سطح درک و فهم شاگردان عرضه کند تا براي آنان قابل جذب باشد. يعني برنامه درسي و نوع و مقدار تکليف بايد بر اساس مراحل رشد ذهني و تواناييهاي مختلف شاگردان پي‌ريزي شود. زيرا هر برنامه درسي براي همه سنين به يک اندازه مناسب نيست. معلم بايد توجه داشته باشد که سير تکويني مراحل رشد از لحاظ سن و محتواي تفکر يک بار براي هميشه و بطور ثابت تعيين نشده است .
بنابراين او مي‌تواند به مدد روشهاي سالم ، بازده کار دانش آموزان را افزايش دهد حتي رشد معنوي آنان رابي آنکه به استحکام آن لطمه‌اي بزند تسريع کند. معلم بايد به دانش آموز فرصت دهد تا او دانش خود را خود بسازد. کودکان بيشتر از آنکه به روش آموزش مستقيم نيازمند باشد به فرصتهاي يادگيري مستقيم محتاجند. بنابراين بهتر است که معلمان تا حد امکان از آموزش و انتقال مستقيم بکاهند و به فراهم آوردن فرصتهاي يادگيري و ترتيب دادن مواد آموزشي براي ايجاد موقعيت مطلوب يادگيري اقدام کنند .
موقعيت اجتماعي شاگرد
شاگردان در فرايند اجتماعي شدن ، نيازمند الگوي سالم هستند تا بتوانند ساخت مطلوب شدن را در خود بيافرينند. والدين و معلمان نخستين الگوهاي موثر در تشکيل شخصيت به شمار مي‌روند. مثلا وجهه‌اي که معلم در نظر شاگرد دارد، سبب مي‌شود که شاگرد اظهارات وي را بپذيرد و اين پذيرش او را از تفکر باز مي‌دارد .
اين عمل ، ايمان مبتني بر اقتدار ديگران را جانشين اعتقاد فردي شاگرد مي‌سازد و اجازه نمي‌دهد که در راه تفکر و گفت و شنود که موجود عقل است گام بردارد. در فرايند آموزش ، همکاري متقابل شاگردان به اندازه عمل بزرگسالان اهميت دارد. اين همکاري ، از لحاظ عملي ، بهتر از هر امر ديگري مي‌تواند مبادله واقعي انديشه را تسهيل کند و شاگرداني با ذهنهاي نقاد و تفکر منطقي پرورش دهد .
برنامه درسي متکي بر رشد همه جانبه شاگرد
هدف آموزش و پرورش رفع نيازهاي آني و آتي شاگرد و جامعه است .
برنامه بر حسب منطقه و نوع مدرسه و توانايي شاگردان تنظيم مي‌شود .
محتواي برنامه به فعاليتهاي فردي و گروهي شاگردان بستگي دارد و معلم همواره نقش راهنما را بر عهده دارد .
يادگيري مواد درسي پيوسته و همواره با کشف و حل مسئله است .
معلمان در اجراي برنامه و انتخاب مواد درسي آزادي عمل و اختيارات بيشتري دارند .
نتيجه فعاليتهاي آموزشي به صورت ارضا حس نياز به يادگيري و کمک به رشد متعادل شخصيت شاگردان مورد بررسي قرار مي‌گيرد .
تنطيم و پيشرفت برنامه‌هاي آموزشي امري مداوم و پي‌گيري است .
در چنين نظامي علايق تواناييها و نيازهاي شاگردان محور فعاليتهاي آموزشي قرار مي‌گيرد. معلم ابتکار و خلاقيت بيشتري در امر تدريس از خود نشان مي‌دهد. يادگيري به محفوضات ختم نمي‌شود، بلکه پرورش تفکر و رشد همه جانبه شاگرد مورد توجه واقع مي‌شود. مدرسه با زندگي واقعي شاگردان ارتباط نزديک دارد و شاگردان از بودن در مدرسه و فعاليتهاي آن احساس لذت مي‌کنند. در چنين نظامي ، برنامه به مجموعه کوششهاي آموزشي ، طبق نقشه و طرحي که شاگرد خود در تنظيم آن سهيم بوده و موقعيتهايي که براي همکاري شاگردان با يکديگر ايجاد شده است، اطلاق مي‌شود .
تاثير فضا و تجهيزات آموزشي در فرايند تدريس
معلم خوب در شرايط محدود نيز مي‌تواند موثر واقع شود. اما شکي نيست که فضا و تجهيزات آموزشي مناسب در کيفيت تدريس معلم بسيار موثر است. کثرت شاگردان ، نداشتن ميز و نيمکت ، کيفيت نامطلوب تخته کچي ، عدم نور کافي ، کلاسهاي سرد و تاريک با پنجره‌هاي مشرف به خيابان ، مي‌تواند به معلم در فرايند آموزشي و اتخاذ روش مناسب تدريس کمک کند .
تاثير برنامه و ساختار نظام آموزشي در فرايند تدريس
ساخت نظام آموزشي هر جامعه اعم از نگرشها و باورها ، برنامه و آئين‌ها مي‌تواند روش تدريس معلم را تحت تاثير قرار دهد. آئين نامه‌هاي خشک و انعطاف ناپذير ، تصميم گيري‌هاي غير تخصصي پشت درهاي بسته ، توجه يا عدم توجه به نظام آموزشي به نيازهاي شاگردان و جامعه ، عدم نظارت و کنترل و ارزشيابي‌هاي اصولي و غير اصولي همه و همه مي‌توانند فعاليت مدرسه از جمله تدريس معلم را تحت تاثير قرار دهند. در بررسي ساختار نظام آموزشي از نظر برنامه و چگونگي اجرا دو نظام کاملا متمايز مي‌توان تشخيص داد : برنامه متکي بر اصالت مواد درسي و برنامه متکي بر رشد همه جانبه شاگرد .
آينده بحث
تدريس معلم بايد بر اساس نياز ، علاقه و توانمندي‌هاي ذهني شاگردان تنظيم شود البته اين بدان معني نيست که شاگردان هر چه دلشان خواست مي‌توانند انجام بدهند، بلکه بدان معناست که فعاليت و کار مدرسه بايد مورد علاقه و دلخواه شاگرد باشد. آنان بايد خود شخصا عامل باشند نه اينکه اعمال و وظايف از طرف معلم بر آنها تحميل شود. معلمان با در نظر گرفتن شرايط اجتماعي ، اخلاقي و ذهني دانش آموزان بهتر در مسير آموزش و پرورش دانش آموزان عمل کنند .
همچنين آموزش و پرورش هر کشور بايد به اندازه کافي فضا و تجهيزات آموزشي در اختيار مدارس قرار دهد تا معلمان با خيالي آسوده به جنبه‌هاي مختلف آموزشي بپردازند و دانش آموزان در يادگيري‌هاي خود احساس رغبت کنند. همچنين بايد نظام آموزش و پرورش هر کشور برنامه ساختي معين داشته باشد تا از سردرگمي در حيطه فعاليتهاي آموزشي و يادگيري جلوگيري شود .
اخذ:www.persiakids.com

محتواي آموزشي چيست؟

Mon, 14 May 2012 08:10:00 GMT

محتواي آموزشي يکي از بنيان هاي اساسي سيستم هاي آموزشي نوين و يکي از دستاوردهاي مهم فناوري الکترونيک مي باشد. محتواي آموزشي که با متن ها و تصاوير ساده بر روي لوح هاي فشرده آغاز گشت، امروز به مرحله مهمي از حيات و تکامل خود رسيده است. از آنجايي که کار اصلي آموزش را در روش هاي از راه دور و دانشجو- محور، محتواي آموزش به دوش مي کشد، دقت در طراحي و توليد محتواي آموزشي امري اجتناب ناپذير است و هرگونه حساسيت و وسواس در توليد آن کاملا توجيه شده و بحق است.

با اين همه براي کساني که آموزش الکترونيکي را به لحاظ ارائه در بستر اينترنت و رايانه خود به خود امري شفا بخش مي دانند، سهل انگاري هايي در طراحي اين ابزار مهم يادگيري مشاهده مي شود، در حالي که هرگونه سهل انگاري در اين بخش تاثير بسزايي در ميزان فراگيري و آموزش خواهد گذاشت و بايد در توليد اين گونه درس افزارها نهايت در اين مقاله به تعريف، بيان استانداردها، جايگاه محتواي آموزشي در يادگيري و نکاتي که بايد در طراحي هرگونه درس افزاري دقت کرد، اشاره شده است.

<** ادامه مطلب... **>

محتواي آموزشي به مجموعه اي از عکس ها، متن ها، و انيميشن هاي صوتي و تصويري گفته مي شود که به کمک تکنولوژي رايانه اي پديد آمده تا يک مبحث درسي را آموزش دهد. اين محتواهاي آموزشي توسط مدرسان اين دروس و متخصصين رايانه ايجاد مي شود و براي اجرا و يادگيري در اختيار متعلمين قرار مي گيرد.

با همين تعريف اوليه مشخص است که در اين شيوه تنظيم و تدريس مطالب درسي از دو روش آموزشهاي بصري و شنيداري به خوبي استفاده مي شود.

بهتر است که در همين جا اين توضيح را بدهيم که افراد مختلف به سه روش عمده ياد مي گيرند:

روش شنيداري؛ روش بصري؛ روش جنبشي؛ و مطالعت نشان مي دهد اگر در تدريس مباحث آموزشي از ترکيبي از اين سه روش استفاده گردد، نزديک به سه چهارم دانش پژوهان مي توانند درس را به خوبي بياموزند. يک چهارم باقي مانده بر روي يکي از سه روش به شدت تاکيد مي ورزند و مي بايست با بکار گيري يکي از آنها آموزش يابند. بنابراين مي توان با اطمينان گفت که اگر بتوان در آموزش، از دو روش شنيداري و بصري آموزش را با کيفيت بسيار خوب بهره ببريم مي توانيم اغلب متعلمان را تحت پوشش آموزش مناسب قرار دهيم.

مسلم است که استفاده از نرم افزارهاي رايانه اي در تنظيم و تدريس دروس با توجه به گستردگي، امکانات و قابليت هايي که دارند ما را با در اجراي اين دو شيوه آموزش بسيار توانمند مي سازند. استفاده از افکت هاي رايانه اي و قابليت هاي چند رسانه اي آن مي تواند در تنظيم مطالب درسي و شيوه ارائه بسيار غني سازد.

امکانات توليد محتواي آموزشي قابل مقايسه با امکانات موجود در کلاس هاي آموزش(کتاب ها، گچ، تخته و ...) و قابل مقايسه نيست.

يکي از دلايل در صحت نظريه استفاده از آموزش هاي تلفيفي نيز از همين جا مي توان پي برد چرا که در آموزش هاي الکترونيکي تمي توان شيوه آموزشي جنبشي را پياده سازي کرد. همچنين تعامل مستقيم ميان دانشجو و استاد را نمي توان در فرآيند آموزش حذف کرد.

همچنين اين ابزار آموزش ما را در دستيابي به آموزش فعال نيز بسيار توانمند مي سازد زيرا که در اين مورد سعي بر آن است که به تعداد دانش جويان راه براي آموزش فراهم آيد تا هر يک بتوانند از شيوه موثر خود بياموزند. همانطور که گفته شد مدل آموزش مجازي روشي دانش پژوه محور مي باشد و به تعداد دانش جويان راه براي آموزش وجود دارد و اين بيشتر از همه به خاطر تعاملي تر بودن آن است.

اخذ: تبيان

چگونه کودکان را به مطالعه تشويق کنيم؟

Mon, 14 May 2012 08:07:00 GMT

خوشبختانه امروز در کشور ما کتاب براي کودکان و نوجوانان به صورت يک نياز شناخته شده در آمده است. والدين و معلمان بايد توجه داشته باشند که تنها از راه مدرسه و کتاب هاي درسي نمي توان کودکا ن ونوجوانان را براي موفقيت در حل مشکلات گوناگون پيچيده زندگي آماده ساخت. چرا که اغلب کتاب ها همواره مطالبي درباره زندگي اند، نه خود زندگي.

از طرفي کودکان و نوجوانان به مطالعه کتاب ها ي غير درسي بيش از کتاب ها ي درسي علاقه نشان مي دهند.

همين امر موجب استقبال شديد ايشان از کتاب هاي آزاد مي شود . فوايد مطالعه اين گونه کتاب ها عبا رتند از :

1-در حل مسايل و مشکلا ت شخصي کمک مي کند.

<** ادامه مطلب... **>

2-اطلاعات آن ها را درباره محيط هاي گوناگون افزايش مي دهد.

براي ساعات فراغت و بيکاري آن ها سو دمند است و با خواندن کتاب سازگاري عاطفي و اجتماعي خود را بهتر رشد و گسترش مي دهند.

اهداف مطالعه کتاب هاي غير درسي به شرح ذيل است :

يکي از اهداف مطالعه کتاب هاي غير درسي ياد دادن درست انديشي مي باشد و نبايد فراموش کرد که قالب و شيوه هاي ارائه آ ن به کودکان نيز مي بايست مانند آثار ادبي بزرگسالان از تمام زيبايي هاي معنوي و اصالت هنري برخوردار باشد و مفاهيم اين نوع کتاب ها بايد از زندگي و مسائل واقعي آن سرچشمه بگيرد. محتواي اين نوع کتاب ها نبايد چيزي از ادبيات بزرگسالان کم داشته باشد.

بلکه چون براي کودکان کم تجربه و کم سن و سال نوشته مي شود بايد عاليتر و سازنده تر باشد. در اين قسمت نويسندگان مي بايست به نيازها و امکانات کودکان و بزرگسالان اهميت داد. بايد به کودکان آزادي عمل و خلاقانه فکر کردن و آزاد عمل کردن رابياموزيم. بحث آزاد و گفتگوي دوطرفه باعث افزايش اعتماد به نفس کودکان و نوجوانان خواهد شد. فعاليت هاي گروهي و گردش هاي مختلف مي تواند در اين زمينه معلمان را ياري کند.

معلم و کتاب هاي غير درسي:

معلم کلاس هاي ابتداي بايد کتاب هايي را انتخاب کنند که درباره محيط مستقيم زندگي روزانه کودک باشد. هر فرد به ويژه در دوران کودکي احتياج دارد که خودش را بشناسد و نوعي رضايت دروني از خودش داشته باشد همچنين بايد ياد بگيرد که با همسالان و همکلاسانش چگونه همراهي و همکاري کند. همان طور که عمل يادگيري براي رسيدن به هدفي انجام مي گيرد و آن حل يک مشکل است و تا مشکلي نباشد لزوم يادگيري احساس نخواهد شد. کودک تا گرسنه نباشد براي پيدا کردن محل غذا فعاليت نمي کند. خوش بيني و بدبيني را هم مي آموزد که هر کدام از آن ها نتيجه يادگيري هاي مختلف در طول زندگي است. تجارب نتيجه بخش و موفقيت آميز سطح يادگيري را بالا مي برد. که خانه ،مدرسه و جامعه بايد امکان و فرصت هايي براي کودکان فراهم سازندکه تجارب دست اول را به دست آورند و کودک به وسيله همين تجارب اميال خود را پي ريزي کند و يکي از بهترين ابزارها خواندن و شنيدن قصه و شعرهاي زيبا است .

خصوصيات رشد جسمي و رواني کودکان :

الف-دوره قبل از دبستان : سريع ترين مرحله رشد کودک است و کودک شديداً کنجکاو ،و تمرکزش کم است بين تخيل و واقعيت در نوسان است او کتاب هايي را دوست دارد که از محيط ،گياهان ،حيوانات و فضاي آشناي زندگي اش حرف بزند.

ب-سال اول دبستان : تفکر منظم و منطقي شده است و اعتماد به نفس او بيشتر شده و به سوي بزرگترها نزديک شود. از گردآوري اشيا لذت ببرد مي توان کتاب هاي عکسدار در اختيار او قرار داد. چون در سن 6ساگي از خانواده جدا مي شود و با تجربيات گذشته اش که آموخته ، به محيط واکنش نشان مي دهد و پيوسته دوست دارد مورد تاييد بزرگسالان قرار گيرد و سعي مي کند کارهايي بي عيب و نقص انجام دهد .

نقش ادبيات در رشد شخصيت کودکان :

چون خود را با قهرمان همراه مي ساد و خلاقيت هايي که گاه و بي گاه به جاي قهرمان قصه از خود بروز مي دهد به تقويت مهارت زندگي مي پردازد. بينش و اطلاعات وسيع تري پيدا مي کند و هوشيار و داراي اعتماد به نفس و مسلط به دنياي اطراف خود خواهند بود. با توجه به اين که خانواده بيشتر آموزش خود را به صورت غير فعال و سپردن به حافظه کودک مي کنندو از هدف تعليم و تربيت که پرورش انسان خلاق است باز مي ماند.

هدف هاي برنامه ادبيات کودکان :

1 - کمک به پرورش قدرت بيان و عواطف

2 – تقويت تخيل

3 –تحريک قوه ابتکار و تخيل

4 –ايجاد عشق و علاقه

5 – رشد اعتماد به نفس در کودکان

6 –برآورده شدن نيازهاي عاطفي کودکان و آماده ساختن آنان براي دريافت پيام هاي اخلاقي و آسماني

اخذ: تبيان

مدرسه غير دولتي امام هادي (ع) سبزوار

Sat, 12 May 2012 09:55:00 GMT

ثبت نام پيش دبستاني و پايه ي اول تا ششم ابتدايي

درمدرسه غير دولتي امام هادي (ع) سبزوار از( بين دانش آموزان مستعد )براي سال تحصيلي 92-91 آغاز شد.

آموزش حفظ قرآن

محيطي شاد و مناسب

تمرين هاي ويژه جهت افزايش هوش و خلاقيت

پيک هاي متنوع آموزشي و تربيتي

آدرس: سبزوار ميدان دانشگاه آزاد خيابان ريحان تلفن: 2651835